09 Ocak, 2008

ATEŞ BÖCEĞİ - İrfan Güccük



Hava zifiri karanlık

Göz gözü görmüyor.

Ben yürüyorum karanlığın içinde

Tek başıma, korkuyorum.


Her adımda korkum, biraz daha artıyor.

Azrail’e biraz daha yaklaşıyorum

Karanlığa her adım atışımda

Yürüyorum karanlığın içinde umutsuzca


Küçük bir ateş böceği çıka geliyor.

Aydınlatıyor yolumu,

Dedik ya küçücük bir ateş böceği

Ne kadar aydınlata bilir karanlığı


Ama bana bir umut oluyor

Geçiyor içimdeki korkular

Karanlığın perdesi yırtılıyor

Gelmesiyle küçücük ateş böceğinin


Sendin o Ateş böceği

İçime umut olan sendin

Günün doğmasıyla çekip gittin.

Ve her gece senin gelmeni bekledim.

İçime bıraktığın umutla.


İrfan Güccük(www.irfanguccuk.blogspot.com)
2/Haziran/2007

0 Yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]

Bu yayına verilen bağlantılar:

Bağlantı Oluştur

<< Ana Sayfa